#٣٠٩٢
پرسش: سؤال اول زنی از همسر خود جدا میشود و با این شرط که همسر به او دوباره رجوع نکند، همۀ حق و حقوق خود را به او میبخشد. همسر او نیز شرط را میپذیرد و زن را طلاق میدهد. قبل از تمام شدن عدۀ زن، در حالی که زن از همۀ حقوق خود گذشته بود تا مرد به او رجوع نکند، مرد در واتساپ میگوید من به تو رجوع کردم و تو زن من هستی. زن به پیام مرد اهمیتی نمیدهد و بعد از یک سال، با شخصی دیگر ازدواج میکند و بعد از ازدواج، ماجرایِ طلاق و رجوعِ همسرِ سابقش را با همسر خود در میان میگذارد. همسرش به او میگوید باید نزد عالمی دینی برویم و ماجرا را به او بگوییم و حکم را از او بپرسیم. آنها نزد عالمی میروند و ماجرا را به او میگویند. آن عالم پاسخ میدهد باید شما از همدیگر دوری کنید، زیرا همسرِ سابقِ زن، قبل از تمام شدن عده، رجوع کردهاست و این دو هنوز زن و شوهرند. آیا حکم یادشده صحیح است و زن باید از همسر دومش دوری کند؟ اگر زن نخواهد با همسر سابقش زندگی کند، آیا باید دوباره طلاق بگیرد؟ سؤال دوم آیا به سبب وطئ به شبهه، زن برای همسر دوم حرام ابدی میشود و هیچگاه نمیتواند با او ازدواج کند یا راهی برای تصحیح ازدواج این دو وجود دارد؟
پاسخ:
1. اگر دست کشیدن از حقوق و بخشیدن آن در مقابل این بود که زوج او را طلاق دهد و حق رجوع نداشته باشد، این طلاق طلاقِ خلع است و طلاق خلع یکی از اقسام طلاق بائن است و درنتیجه زوج حق رجوع به زوجه را ندارد و طلاق فسخ نمیشود.
2. اگر شرط یادشده ثابت باشد، یعنی اگر زوجه از حقوق خود بگذرد تا زوج او را طلاق دهد و حق رجوع نداشته باشد، ازدواج زن با همسر دومش صحیح است و اشکالی ندارد.
3. اگر زوج زوجه را طلاق دهد و بعد از طلاق، زوجه همۀ حقوق خود را ببخشد تا زوج از حق رجوع خود بگذرد و به زوجه رجوع نکند، در این صورت طلاق طلاق رجعی است، نه بائن، و حق رجوع برای زوج ثابت است و زوج میتواند در ایام عده رجوع کند و در صورتِ رجوعِ زوج، ازدواجِ دومِ زن باطل است و اگر زن با شخص دوم همبستر شده و دخول صورت گرفته باشد، برای هم حرام ابدی میشوند.
