پرسش: 1. من در اثنای وضو دائماً شک می‌کنم که مثلاً آیا شستن صورت را از رستن‌گاه مو آغاز کردم یا نه یا آیا شستن دستان را از زیر آرنج آغاز کردم یا نه، ولی به‌سبب وسواسی بودن و علی‌رغمِ تلاشِ ذهنیِ فراوان، نه می‌توانم واقع امر را به یاد آورم و نه می‌توانم تمرکز بر کار داشته باشم [تا بعداً شک نکنم]. اینک حکم وضوی من چیست؟ من چگونه وضو بگیرم؟ 2. قبل از وضو گرفتن، من [داخل] بینی خود را کاملاً می‌شویم تا ترشحات و کثیفی‌ها پاک شود، ولی بعد از اتمام وضو و قبل از شروع نماز، احساس می‌کنم ترشح یا کثیفی‌ای در بینی‌ام وجود دارد و با این همه، تجاهل می‌کنم و نماز را به جا می‌آورم و بعد از لحظاتی، می‌بینم در‌واقع نیز ترشحی در بینی‌ام بوده‌است. با توجه به این‌که من وسواسی و کثیر‌‌الشک هستم، حکم نمازی که در این حال می‌خوانم چیست؟