#۳۳۳۳
پرسش: در مورد گفتگوی مورچه با حضرت سلیمان (ع) که در کتاب عیون أخبار الرضا (ع) و علل الشرائع آمده است: مورچه گفت: تو بزرگ‌تری یا پدرت داوود؟ حضرت سلیمان (ع) پاسخ داد: بلکه پدرم داوود بزرگ‌تر است. مورچه پرسید: پس چرا در نام تو یک حرف بیشتر از نام پدرت داوود وجود دارد؟ حضرت سلیمان (ع) فرمود: من در این باره علم و آگاهی ندارم. مورچه گفت: به این دلیل که پدرت داوود (ع) زخم خود را با محبت درمان کرد، ازاین‌رو نام او “داوود” شد، و اما تو ای سلیمان، امیدوارم که به پدرت ملحق شوی. سپس مورچه پرسید: آیا می‌دانی چرا از میان تمام قلمرو، باد برای تو مسخر شد؟ حضرت سلیمان (ع) پاسخ داد: من در این باره علم و آگاهی ندارم. مورچه گفت: خداوند عزوجل با این کار به تو فهماند که اگر کل قلمرو را همانند این باد برای تو مسخر می‌کرد، از دست دادن آن مانند گذر باد از دستان تو می‌شد. پس در این هنگام، سلیمان (ع) از سخن او تبسمی زد. چگونه می‌توان علم مورچه را به این امور و درعین‌حال ناآگاهی پیامبر خدا از آن‌ها تفسیر کرد؟
پاسخ:
۱. احتمال دارد که این علم از طریق وحی الهی به مورچه اعطا شده باشد، اما نه به‌عنوان یک امر عمومی و همگانی.
۲. ممکن است برخی از علوم، خداوند به‌حکمتی خاص به برخی حیوانات عطا کرده باشد، درحالی‌که همان علم به برخی از پیامبران داده نشده است. مانند داستان پرنده هدهد که حضرت سلیمان (ع) برای کشف منابع آب در زیر زمین به آن نیاز داشت.
۳. ثابت شده است که برخی از حیوانات دارای حسی نسبت به امور جاری یا آینده هستند که انسان و حتی دستگاه‌های پیشرفته علمی نیز از درک آن‌ها عاجزند.