#٢٨٣٨
پرسش: شخصی از روی مصلحت با زنی ازدواج شرعی و قانونی نموده است. به این معنا که غرض او از ازدواج با این زن این است که صاحب خانه شود یا کمک هزینه ای برای تامین مسکن دریافت کند.(با توجه به قانون برخی کشور ها که در صورت ازدواج مسکن یا کمک هزینه ی تامین آن را به عنوان تسهیلات قرار می دهند). چراکه اگر این شخص منتظر باشد تا زنی را انتخاب نموده و سپس با آن ازدواج کند، احتمال دارد فرصت و نوبت او برای دستیابی به خانه از بین برود. البته این ازدواج با توافق با زن مذکور است. یعنی زن نیز از منفت ذکر شده باخبر است. و خود زن نیز از این ازدواج به دنبال نفع است. چراکه می خواهد از این طریق ویزای کشور مورد نظر را دریافت کند. این درحالی است که این دو به تنهایی زندگی کرده و هر از چند گاهی با یکدیگر دیدار می کنند. یعنی مرد زن را در زندگی و کیفیت و شیوه ی آن آزاد و مختار قرار داده است. حال سوال این است حکم این ازدواج چیست؟
پاسخ:
1. اگر هردو طرف واقعا ازدواج شرعی را قصد کرده باشند، این ازدواج حقیقی است و احکام ازدواج بر آن مترتب است. هرچند که غرض و هدف آن ها از ازدواج مصلحت دیگری باشد.
2. تمامی احکام ازدواج در فرض سوال مترتب است غیر از آن حقوقی که ساقط شده است. حتی اگر این اسقاط حق به حسب تبانی و توافقی باشد که عقد ازدواج بر اساس آن جاری شده است.
3. از مطالب قبل روشن است که زن نمی تواند خود را مجرد فرض کرده و با مرد دیگری ازدواج کند.
4. بله، طلاق شرعی در اینصورت ممکن است هرچند که از نظر قانونی این دو زن و شوهر محسوب شوند.