#٣١٣٩
پرسش: شخصی نظامی با خانواده‌اش به مدت بیست و پنج سال، در شهری ساکن بودند. آن شهر، هم وطن و محل زندگی آن‌ها بود و هم محل کار و خدمت آن شخص. آن‌ها، بعد از بیست و پنج سال زندگی در آن شهر، بدون این‌که از آن‌جا اِعراض کرده باشند، در شهری دیگر که هشتاد کیلو‌متر از شهر قبلی فاصله دارد، ساکن شدند در حالی که محل کار و خدمت شخص تغییری نکرد و همان شهر قبلی و وطن نخست او است. او هشتاد کیلو‌متر طی می‌کند و سر کار می‌رود و دو روز کامل (چهل و هشت ساعت) در محل کارش می‌ماند و در روز سوم، به خانه و محل زندگی‌اش بر‌می‌گردد و چهار روز و، در برخی مواقع، ده روز در محل زندگی‌اش می‌ماند، (یعنی شخص شش یا هشت روز در ماه سر کار می‌رود). شخص یاد‌شده به دو دلیل نمازش را در محل خدمت کامل می‌خواند: أ. محل کار او وطن سابقش بوده‌است و او از آن‌جا اِعراض نکرده‌است؛ ب. سفر او به آن شهر سفر کاری است. اینک پرسش من در‌بارۀ سفر‌های غیر‌کاری شخص است. اگر شخص یاد‌شده به سفری زیارتی یا سیاحتی برود یا به گشت و گذار در داخل شهر بپردازد، آیا باید نماز را کامل به جا آورد یا نه؟
پاسخ:
1. نماز او در محل خدمت کامل است، زیرا افزون بر این‌که محل خدمتش وطن سابقش است، محل کار او هست.
2. در وسط راه، (قبل از این‌که به محل خدمت برسد)، اگر مدت سفر شخص بیش‌تر از مدتِ اقامتِ ده‌روزه در محل سکونتش باشد، نمازش کامل است.
3. در سفر‌های غیر‌کاری نمازش شکسته است.