#۲۹۰۶
پرسش: زنی به مسافرت می‌رود و دختر شیر‌خواره‌اش را در نزد مادرش (مادر‌بزرگ دختر شیر‌خواره) می‌گذارد و مادر‌بزرگ طفل که جاهل به حکم است، به نوۀ خود (طفل شیر‌خواره) شیر می‌دهد به‌طوری که رضاعت تام و کامل بین مادر‌بزرگ و نوه‌اش محقق می‌شود [و مادر‌بزرگ مادر رضاعی نوه‌اش می‌شود.] اینک چند سؤال مطرح می‌شود: ۱. آیا با شیر دادن مادر‌بزرگ، پدر و مادر شیر‌خواره خود‌به‌خود از هم جدا می‌شوند؟ [به این حکم اشاره دارد که اگر زنى بچۀ دخترش (نوۀ دختری‌اش) را شیر دهد به‌طوری که شرایط رضاعت محقق شود، دخترش به شوهر خود حرام مى‌شود.] ۲. حکم عدۀ زن چیست؟ ۳. علاوه بر عده، حکم دیگر حقوق زن، مانند مهریه و نفقه، چیست؟
پاسخ:
۱. شیر دادنِ مادر‌بزرگِ مادری موجب بطلان عقد ازدواج می‌شود و در‌نتیجه نه نیازی به ایقاع طلاق است و نه مستلزم ایقاع طلاق.
۲. نگه داشتن عده لازم است، زیرا دخول شده‌است.
۳. با تحقق شرایطی که برای فرزند رضاعی ذکر شده‌است، اگر دخول شده باشد، زن مستحق تمام مهریه است. اگر دخول نشده باشد، اظهر این است که زن مستحق نصف مهریه است و بنا‌بر اقوا، شیر‌ددهنده (مادر‌بزرگِ مادری در فرض سؤال) ضامن ضرر و غرامتی است که به زوج وارد کرده‌است.
دربارۀ نفقه نیز زن تا قبل از انفساخ عقد نکاح، مستحق نفقه است.