حکم به‌صورت تفصیلی چنین است:

۱. معیار در رحمت و ترحّم، صرف داشتن برخی اخلاق نیک یا انجام بعضی کارهای خیر برای نیازمندان نیست، بلکه لازم است شخص، حامی، هم‌پیمان و یاری‌دهنده ظالمان نباشد.
۲. مشاهده می‌کنیم که مثلاً کمیته بین‌المللی صلیب سرخ برخی از این امور را انجام می‌دهد، اما گاه از آن‌ها در جهت افزایش ستم قدرت‌های بزرگ و پوشاندن جنایات و کشتارهایی که در جنگ‌ها برای غارت ثروت‌ها به راه می‌اندازند، بهره‌برداری می‌شود.
۳. بنابراین، موضع‌گیری سیاسی ـ اجتماعی انسان بر تمام اعمال نیک او اثر می‌گذارد؛ به‌گونه‌ای که همه آن اعمال در نهایت در خدمت هویتی قرار می‌گیرد که فرد حامل آن است.
و از همین‌رو در تعلیم قرآنی آمده است:
﴿ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذينَ آمَنوا أَن يَستَغفِروا لِلمُشرِكينَ وَلَو كانوا أُولي قُربى مِن بَعدِ ما تَبَيَّنَ لَهُم أَنَّهُم أَصحابُ الجَحيمِ﴾

۴. بله، مستضعفان از همه ملت‌ها و مذاهب حسابی جداگانه دارند و ممکن است این‌گونه دعا درباره آنان صادق باشد:
«اللهم اغفر للذين تابوا واتبعوا سبيلك وقهم عذاب الجحيم».
۵. همچنین درباره کسی که وضعیت او از نظر ولای سیاسی ـ اجتماعی نامعلوم است، این دعا صدق می‌کند:
«اللهم ولّه ما تولّى واحشره مع من أحب».
۶. افزون بر این، قرآن کریم دستور داده است که از مستضعفان هر ملت و آیین و دینی حمایت شود و آنان از ستم ستمگران نجات داده شوند:
﴿وَما لَكُم لا تُقاتِلونَ في سَبيلِ اللَّهِ وَالمُستَضعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَالنِّساءِ وَالوِلدانِ الَّذينَ يَقولونَ رَبَّنا أَخرِجنا مِن هذِهِ القَريَةِ الظّالِمِ أَهلُها وَاجعَل لَنا مِن لَدُنكَ وَلِيًّا وَاجعَل لَنا مِن لَدُنكَ نَصيرًا﴾

⸻

پاسخ پرسش دوم:

۱. اگر به‌طور مستقیم تماس بدن آنان ـ مانند دست‌ها ـ با غذا و نوشیدنی معلوم نباشد و احتمال داده شود که در تهیه غذا و نوشیدنی و مواد آن‌ها از ابزار و وسایل استفاده شده است، بنا بر طهارت گذاشته می‌شود.
۲. اما اگر معلوم باشد که غذا یا نوشیدنی با بدن و دست‌های آنان تماس پیدا کرده است، باید از آن اجتناب شود.
۳. در صورت حرج، می‌توان برای رفع نیاز از کنسروها و مانند آن استفاده کرد.