۱
پرسش: آیا رهنی که امروزه در ایران و عراق متعارف و معمول است جایز است؟ رهن خانه‌ها به دو صورت است: صورت اول: رهن بسیطی است که به ضمان شباهت دارد. در این صورت، موجر مبلغی را به‌عنوان رهن می‌گیرد تا تضمینی برای اجاره و اثاثیۀ خانه باشد. [یعنی موجر خانه را به‌صورت مبله رهن داده‌است و] در‌صورت تلف یا سرقتِ اثاثیه و سایر اموالی که در خانه وجود دارد از پول رهن کم می‌کند. صورت دوم: رهن متعارفی که در آن مبلغی به‌عنوان رهن داده می‌شود و بر‌اساس مبلغ رهن و متناسب با آن، مبلغ اجاره تعیین می‌شود.
پاسخ:
آن‌چه در هر دو صورت یاد‌شده «رهن» نامیده می‌شود گونه‌ای قرض و در‌نتیجه جائز است، اعم از اینکه رهن و قرض به‌شرط اجاره باشد یا اجاره به شرط رهن و قرض. البته نظر آیت‌الله سید خوئی (قدس‌سره) این است که فقط صورت دوم، یعنی اجاره به‌شرط رهن و قرض، جایز است و رهن و قرض به‌شرط اجاره جایز نیست، ولی از نظر ما هر دو صورت جایز است.