پرسش: مراد امام علیه‌السلام از افشای اسرارشان در این روایت چیست؟ از وصیت امام صادق علیه‌السلام به عبدالله بن جُندَب: سپس فرمود (علیه‌السلام): «خدا رحمت کند قومی را که چراغ و راهنما بودند، با اعمال و تمام توان خود مردم را به سوی ما دعوت می‌کردند. آیا مانند کسی هستند که اسرار ما را فاش می‌سازد؟»
۱- در آیات و روایات بسیاری، حرمت افشای اسرار اهل بیت علیهم‌السلام آمده است و یکی از معانی غلو نیز، افشای اسرار است.
۲- همچنین در قرآن و سنت، پنهان‌داشتن حق، کتمان آنچه خدا نازل کرده، و کتمان براهین، حرام دانسته شده است.
۳- جمع میان این دو اصل (حرمت افشای اسرار و حرمت کتمان حق) با وجوه گوناگونی ممکن است.
۴- یکی از این وجوه آن است که حقایق دین با استدلال‌های روشن و به زبانی امروزی که عقل‌ها آن را درک کنند، بیان شود.
۵- وجه دیگر آن است که معانی حقایق دین به زبانی پوشیده و رمزآلود گفته شود، به‌گونه‌ای که ذهن‌ها آن را بفهمند، حتی اگر حقیقت باطنی آن را به دلیل تفاوت در مراتب عقل نتوانند درک کنند.
۶- مهم آن است که حقیقت وحیانی دین نباید از بین برود، حتی اگر در قالبی پوشیده بیان شود.
۷- مانند بیانی که پیامبر (ص)، امیرالمؤمنین (ع) و امام رضا (ع) داشته‌اند که صلوات بر پیامبر و آل او، به‌ویژه در تشهد نماز، دلیلی بر شهادت به سه توحید، نبوت و ولایت است؛ و سید مرتضی این موضوع را به تفصیل در پاسخ به مسائل توضیح داده است.
۸- یا بیان امام رضا (ع) که حدیث نبوی «از فراست مؤمن بترسید که با نور خدا می‌نگرد» دلیلی بر کانال وحیانی غیرنبوی اهل بیت (ع) است.
۹- و بیان امام رضا (ع) که سلام از سوی خداوند به «آل یاسین» ـ و نه دیگر خاندان پیامبران ـ دلالت بر برتری و برگزیدگی آل پیامبر خاتم (ص) دارد.
۱۰- و نیز دیگر متون قرآنی، احا