پرسش: از پاسخ پیشین شما چنین استفاده میشود که بین حکم تلقیح تخمک زن بیگانه با نطفهٔ شوهر و کاشت آن در رحم همسر ـ که حرام است ـ و بین حکم کاشت تخمدانِ اهداییِ زن بیگانه در همسر ـ که در این صورت تلقیح با نطفهٔ شوهر جایز است ـ تفاوت نهادهاید. تفاوت این دو فرض در چیست؟ در حالیکه موضوع یکی است و تخمدان و تخمکها متعلق به زن بیگانهاند؟ زیرا ژنها و مادهٔ هر دو حالت به زن اهداکننده منسوب است نه به همسرِ کاشتشده در او.
۱- هنگام کاشت و پیوند تخمدان و اتصال آن به بدن و رحم زن، آن عضو جزئی از بدن او میشود؛ همانگونه که در مورد کلیه، قلب یا اعضای ظاهری همچون دست و چشم اتفاق میافتد.
۲- بلی، اتصال و پیوند از طریق جریان خون و رگها با عضو صورت میگیرد و اینکه ژنهای آن از اهداکننده است مانع از پیوند و اتحاد عضو با بدن گیرنده نمیشود؛ همانند سایر اعضای پیوندی.
۳- البته از نظر نسب، احتیاط ترک نشود؛ به این معنا که کودک متولدشده از آن تلقیح، هم به صاحب اصلی تخمدان و تخمک منسوب باشد و هم به همسر (گیرندهٔ پیوند) بهعنوان مادر، و البته به شوهر بهعنوان پدر.
۴- بلی، عمل اهدای تخمدان از سوی زن اهداکننده از جهت تکلیفی اشکال دارد؛ زیرا موجب نقص در بدن او میشود و چنین کاری برای او جایز نیست.
۵- امّا اگر پیوند صورت گرفت و تخمدان در بدن همسر کاشته و با بدن او یکی شد، آنگاه تلقیح نطفهٔ شوهر با آن تخمکها اشکالی ندارد.
