پرسش: من در فضای مجازی با شخصی صوفی آشنا شدم و از راهنمایی‌ها و مشورت‌های او تبعیت کردم. او برای بر‌آورده شدن حاجات ذکر‌هایی از قرآن کریم را تحویز می‌کرد و، برای مثال، می‌گفت سوره‌ی ضحی را یازده بار و سوره‌ی ملک را یازده بار بخوانید و سپس حاجات خود را بخواهید. در بعد، من به روایت‌های اهل‌بیت (علیهم‌السلام) مراجعه کردم و دیدم از نظر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) صوفی‌ها اشخاصی ملعون و نفرین‌شده هستند و اهل‌بیت (علیهم‌السلام) از کسانی که به آن‌ها مراجعه کنند و به سمت آن‌ها بروند تبری جُسته‌اند. در‌نتیجه من از آن مرد دوری کردم. اینک سوال من این است که برای بر‌آورده شدن حاجاتم، آیا می‌توانم به ذکر‌هایی که آن شخص می‌گفت عمل کنم یا آن اذکار و عمل به آن‌ها بدعت و مخالف راه و منهج اهل‌بیت (علیهم‌السلام) محسوب می‌شود؟
۱. برای بر‌آورده شدن حاجات، در روایات اهل‌بیت (علیهم‌السلام)، ذکرهای فراوانی وارد شده‌است و روشن است که اهل‌بیت نبوت (علیهم‌السلام) به آن‌چه در بیت نبوت است آگاه‌تر از دیگران‌‌اند.
۲. علمای امامیه کتاب‌های زیادی در این باره نوشته و ذکرهای روایت‌شده از اهل‌بیت (علیهم‌السلام) را جمع‌آوری و نقل کرده‌اند.
۳. ذکر خداوند متعال و قرائت قرآن و سوره‌های قرآنی مشروع و پسندیده است. آری، می‌توان ذکر خداوند یا سوره یا آیه‌ای را هر تعدادی که بخواهیم بخوانیم و تکرار کنیم، ولی باید دانست کسی آگاه‌تر از اهل‌بیت (علیهم‌السلام) – که مصداق آیه‌ی تطهیر‌ند – به خواص آیات و سور قرآنی نیست.
۴. پیامبر خدا، حضرت محمد مصطفی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلم)، به تمسک به قرآن و تمسک به عترت، معاً، دستور داد. چگونه ممکن است شخص مومن و معتقد راه و روش و سیره و منهج آن ذوات قدسی را رها کند و به راه و روش دیگران عمل کند؟!