#٣٥٠٩
پرسش: شخصی مؤمن مبلغی پول در ذمّه فرزندان عمهاش داشته است و پس از درگذشت آنان گفته است: «من ذمّهشان را بری کردم.» اما مدتی بعد از وفاتشان، یکی از بستگانش به او خبر داده که آن متوفیان نسبت ناروا و زشتی به او داده بودند، در حالیکه او هیچ ارتباطی با آن کار نداشته و این تهمت صرفاً از روی کینه و برای بدنامی بوده است. اکنون آن شخص به بیماری روانی دچار شده است. آیا حق دارد از عفو خود برگردد و مبلغ را همچنان دین بر عهده آنان بداند؟
پاسخ:
۱. ابرا در این مورد مشروط نبوده و از ایقاعات غیرقابل رجوع است.
۲. با این حال، تو نیکوکار و صاحب احسانی؛ «فمن یعمل مثقال ذرةٍ خیراً یره».
۳. و در پیشگاه خداوند، خصمان روبهرو خواهند شد: «یوم لا ینفع مال ولا بنون».
۴. بنابراین، بدی آنان در برابر احسان تو سبب افزونی پاداش و طول عمر و برکت برای تو خواهد بود.
